21 Mart 2016 Pazartesi

Hayallerim olmasaydı başarılarımda olmazdı



Bilgisayarımı kullanırken ve blog yazılarımı yazarken artık on parmak kullanarak yazabiliyorum. Yazma konusundaki azmim ve kararlığım beni internetten yardım almama sebep oldu. Düne kadar on parmakla yazmak benim için bir hayaldi. Mehmet yeğenim hep yazı yazma konusunda uyarıyordu. Dayıcığım parmaklarını kullanarak yazı yazabilirsin. Ben de buna fazla sıcak bakmıyordum. Bilgisayarımda bir şey yazmam gerekirse ekran klavyesi veya bir parmağımı kullanarak yazmayı tercih ediyordum.


Aslında yazdığım kelimeler de sınırlıydı. Yazma konusunda ne bilgisayarımla, nede insanlarla iletişim halinde değildim. Mecbur kalmadıkça yazı yazma ihtiyacı duymuyordum. Devamlı yatakta yatıyordum. Bir odanın içerisinde kapılarımı dış dünyayı kapatmıştım. Kendi kabuğuma çekilmiş bir birey olarak, bir engelli olarak bir şeyler yazma ihtiyacı hissetmedim. Çünkü yazı yazmaktan ziyade kimseyle konuşmak istemiyordum.

Hayatında ne değişti de fikrim değişti derseniz. Dış dünya ile tekrar bir bağ kurmaya başladım.  Bu bağın kuvvetlenmesi ve sağlam olması için kişisel bir blog kurdum. Artık yazı yazmak benim için su içmek, yemek yemek gibi bir ihtiyaç haline geldi.

Düşüncelerimi hızlı, sade ve akıcı yazmam gerekiyordu. Fakat ben yazı yazarken bir kanı gibi tıngır mıngır yavaş yavaş ilerleyip yazı yazabiliyordum. Otuz beş tane bloga içerik yüklemişim. Bu yazılarımın hepsini mause yardımıyla ekran klavyesinde yazabiliyordum. Arada sıkılıyordum. Genel de yan pozisyonda yattığım için başımı yastığımdan kaldırıp önce harfleri baktıktan sonra bir parmağımla yazı yazmaya çalışıyordum. Haliyle bu durum beni yoruyordu. Bel ve boyun ağrılarımın günden güne artıyordu.

Zamanı da iyi kullanamıyor ve blogada hakim olamıyordum.  Bir harfin tek bir parmağımla buluşma yolculuğu meşakkatli, yorucu ve sıkıcı geçiyordu. Kendimce yeni metotlar geliştirmeye çalıştım. Araştırmalarda ve girişimler de bulundum. Bu düşüncelerimi tekrar Mehmet yeğenimle paylaştım. 

"Dayıcım daha öncede söylemiştim." "En iyi çözümün on parmakla yazı yazmayı öğrenmen gerektiğini söylemiştim."" Eğer hızlı bir yazı yazmak istiyorsan ancak böyle muvaffak olabilirsin dedi." Hem yazdıklarından zevk alırsın hemde fazla yorulmadan yazabilirsin.

Artık bir amacım bir hayalim vardı. Mehmet yeğenime katılmamak artık imkansızdı." En sonunda onunla hem fikir oldum. İnternetten indirmiş olduğu bir program ile on parmakla yazı yazmayı öğrendim. Böylece bir arzumu, bir  isteğimi eyleme dönüştürerek öğrenmiş oldum.

Bir şeyi öğrenmek için arzulamak gerekir. Güzel işlerde beraber olmak niyetiyle hoş çakalın.

     

                            


Abdullah Tığ
Abdullah Tığ

Ben Abdullah Tığ. Ben kimim diye merak edenler için, kendimle alakalı kısa bir bilgi vermek istiyorum. 1980 yılında güller diyarı Isparta'nın yedi renkli doğa harikası olan Eğirdir ilçesinde doğdum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder


1. Engelsiz renkler kişisel web yolculuğunun kuruş amacı iletişimi yazarak, konuşarak ve deneyimlerimizin birimi sonucunda doğru bilinen yanlışlıkları hep beraber görmemize sağlamasıdır.
2. Söz ağacımızın panorama sayfası etkinliğinin kuruşu amacı ise kendinize vereceğiniz bir söz, paylaşacağınız bir konu, yapacağınız bir öz eleştiri, kendinize neler kattığınıza bildirir.
3. Sevdiğiniz veya sevmediğiniz her konuya dilediğiniz ölçüde öz eleştiri yapma hakkınızın var olduğunu sakın unutmayın !
a. Kendi özgün yorumunuz sizinle iletişim kurmamızı sağlar.
b. Rica ediyorum yorum bölümüne veya özelden ben size takibime aldım size de blog sayfama beklerim demenize gerek yok !
c. Karşılıklı yorum yapalım, takip edelim hem gelişimimizi hem de büyümemizi katkı sağlayalım demenize gerek yok ! Tanımak, iletişim kurmak ve okuma isteği olanlar zaten gereğini yapar.
d. Demem o ki ilk önceliği blog sayfası olanlara, takip etmek için takip edenlere, yorum yapmak için yorum yapmaya arzulayan veya başka bir düşüncesi olan kişilerle mümkün oldukça iletişime geçmiyorum.
e. Böyle düşüncesi olanlara saygı duyuyorum ! Kendi adıma kusura bakmayın diyorum ! Belkide blog dünyasında böylelerine ihtiyaç vardır onu bilemiyorum ! Herkese blog yaşamında başarılar diliyorum.
Saygılarımla.