20 Mart 2016 Pazar

İzmir Yeni Foça Jandarma Komando Bir Hayalmiş...



   Sene 15 Kasım 2000 günlerden çarşamba, askere gitmek için hazırlıklara başladım. Her Türk genci gibi mutlu ve gururluydum. Malum her yörenin asker uğurlama yemekleri vardır... İşte böyle bir akşam yemeği vardı, bu sefer ki yemek ise Eğirdir'in bir koyu olan Akpınar köyündeydi. Çok sevdiğim arkadaşım Şükrü ile gideceğimizi konuşmuştuk, o zamanlar kendim de cafe çalıştırıyordum. Akşam doğru çarşıya gidelim biraz gezelim demiştik, karanlık çökmüştü ama onunda benimde devamlı içimizde sanki hiç askere gidecekmişiz gibi gelmiyordu... hep içimizde bir şeyler vardı yine de neşeli ve mutlu olmaya çalışıyorduk. İkimizinde askerliği İzmir'e çıkmıştı.

    Benim İzmir Yeni Foça Jandarma Komando idi, onun yeride İzmir'e çıkmıştı ve ikimizde jandarma olarak gidecektik. Daha önce çok sevdiğimiz kardeşimiz  Soner'i acemi birliğine İzmir'e götürmüştük ve oradan biliyorduk ki nizamiyeler yakin idi. Konuşurken aramızda dedik ki askerlik yapan arkadaşımız Soner'i arayalım ve soralım. İlk sorduğumuz yer benim gideceğim yer oldu. O, acemi birliğini bitirmiş usta birliği  ise Antalya Korkuteli'ne çıkmıştı. Aramıştık ama bir türlü telefon düşmüyor idi, iki veya üç defa daha aradık çıkmayınca, hadi yemek saati geliyor yemeye gidelim dedik ve cafe'ye gidelim dedik ve cafe'ye doğru yola koyulduk.

   Tam eski dediğimiz bir iş hanının önünde sohbet ederken dedim ki yarından itibaren bu memleket, gelmiş geçmiş askere giden böyle bir uğurlama görmemiş olacak ve yer yerinden oynayacak, farklı düşüncelerim var, gönlümüzce eğleneceğiz ve yeyip içip gezeceğiz dedim. Karşımıza kim çıkarsa vay haline, durmak yok ne gerekirse yapıyoruz veya ben yapacağım dedim.



  Cafe'ye varıp, arabaya bindik ve yemeye gittik. Bütün arkadaşlar toplamıştı ve yemek faslına geçtik. Her şey güzel geçiyor idi... muhabbetler, şakalar, çay fasılları sürerken askerdeki can dostum Soner askerden cebimi aramıştı. Ne yapıyorsunuz? neredesiniz? gibi sorular sordu. Neden aramadın dedi, bende aradık ama hat düşmedi diye cevap verdim. O, kafam bozuk yarın gel dedi ve bende tamam diyerek konuşmamızı bitirdik. Sonra, biraz daha oturduktan sonra herkes arabalara yönelirken konvoy yapacağımız ve herkesin evlerine dolaşılacağı denildi.

   Bu konvoylar, olmazsa olmazlardandır... Konvoy gezerken alkol alınmaz mıydı? Hepimiz alkol almıştık ve  başladık askere gidecek arkadaşların evlerini mahalle mahalle dolaşmaya... Müzik eşliğinde oyunlar, şakalaşmalar ahenk gitgide güzelleşiyor idi, kafalarda ona ayak uydurmada gecikmiyor idi. Ev gezmelerine bitince konvoy sona erdi.

                              
Abdullah Tığ
Abdullah Tığ

Ben Abdullah Tığ. Ben kimim diye merak edenler için, kendimle alakalı kısa bir bilgi vermek istiyorum. 1980 yılında güller diyarı Isparta'nın yedi renkli doğa harikası olan Eğirdir ilçesinde doğdum.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder


1. Engelsiz renkler kişisel web yolculuğunun kuruş amacı iletişimi yazarak, konuşarak ve deneyimlerimizin birimi sonucunda doğru bilinen yanlışlıkları hep beraber görmemize sağlamasıdır.
2. Söz ağacımızın panorama sayfası etkinliğinin kuruşu amacı ise kendinize vereceğiniz bir söz, paylaşacağınız bir konu, yapacağınız bir öz eleştiri, kendinize neler kattığınıza bildirir.
3. Sevdiğiniz veya sevmediğiniz her konuya dilediğiniz ölçüde öz eleştiri yapma hakkınızın var olduğunu sakın unutmayın !
a. Kendi özgün yorumunuz sizinle iletişim kurmamızı sağlar.
b. Rica ediyorum yorum bölümüne veya özelden ben size takibime aldım size de blog sayfama beklerim demenize gerek yok !
c. Karşılıklı yorum yapalım, takip edelim hem gelişimimizi hem de büyümemizi katkı sağlayalım demenize gerek yok ! Tanımak, iletişim kurmak ve okuma isteği olanlar zaten gereğini yapar.
d. Demem o ki ilk önceliği blog sayfası olanlara, takip etmek için takip edenlere, yorum yapmak için yorum yapmaya arzulayan veya başka bir düşüncesi olan kişilerle mümkün oldukça iletişime geçmiyorum.
e. Böyle düşüncesi olanlara saygı duyuyorum ! Kendi adıma kusura bakmayın diyorum ! Belkide blog dünyasında böylelerine ihtiyaç vardır onu bilemiyorum ! Herkese blog yaşamında başarılar diliyorum.
Saygılarımla.